Szkolenie członków i sympatyków Stowarzyszenia Leśników i Właścicieli Lasów oraz Instytutu Debat o Środowisku

Pierwszy raz od powstania naszego stowarzyszenia, tj. od 2013 roku członkowie i sympatycy mogli integrować się i wspólnie debatować na wyjeździe szkoleniowym w Leśnym Ośrodku Szkoleniowym „Nagórzyce”. Celem naszego Stowarzyszenia jest integrowanie środowisk leśników i właścicieli lasów. Dlatego już pierwszego dnia debatowaliśmy na temat szerszego rozpowszechniania wprowadzenia Izb Leśnych – przyszłości lasów prywatnych. Poddawaliśmy dyskusji następujące tematy:

  • dostosowanie polskiego prawa do funkcjonowania izb leśnych poprzez zmianę ustaw i rozporządzeń,
  • formy edukacji polskiego społeczeństwa oraz właścicieli lasów prywatnych na temat zrównoważonej gospodarki leśnej,
  • sposoby uświadamiania ludzi o korzyściach płynących z realizacji racjonalnej gospodarki leśnej,
  • wspólne cele właścicieli lasów prywatnych i państwa w zakresie strategii leśnej Unii Europejskiej do 2030 roku,
  • ogólne korzyści dla Lasów Państwowych wynikające z poprawy stanu sanitarnego drzewostanów właścicieli prywatnych,
  • wykorzystanie nowoczesnych metod promocji izb leśnych.

Następnie prelekcje wygłosił prezes Stowarzyszenia Leśników i Właścicieli Lasów (SLiWL) Pan Stefan Traczyk. W pierwszej kolejności pan prezes podziękował członkom i sympatykom stowarzyszenia za ogromne zaangażowanie w działania na rzecz naszej organizacji. Podkreślił, że działamy na terenie całej Polski i stawiamy na merytoryczność naszych członków. Z każdym rokiem nasze stowarzyszenie budowało historię, którą dziś może wspominać i przedstawiać nasze osiągnięcia. Jednym z nich jest organizowanie konferencji naukowej pn. „Lasy prywatne w Polsce”, w czasie której wręczana jest nagroda im. Kazimierza Szeptyckiego za szczególne zasługi na rzecz lasów prywatnych. Drugim jest promowanie i rozpowszechnianie konieczności powołania Izb Leśnych, które rozwiązałyby problem braku wykorzystania ogromnego potencjału lasów prywatnych. SLiWL rok temu powołało do funkcjonowania Instytut Debat o Środowisku w celu rozpoczęcia ogólnopolskiej dyskusji na temat polskiego leśnictwa oraz ochrony środowiska. Instytut powinien stać się platformą do wymiany zdań wielu środowisk organizacji pozarządowych ale także instytucji państwowych. Od kilku lat SLiWL zapewnia dostęp do wykwalifikowanych rzeczoznawców, którzy przygotują opinie, ekspertyzy, wyceny drzew i terenów leśnych, inwentaryzację zieleni, projekty zieleni oraz mogą pełnić nadzór przyrodniczy i doradztwo w zakresie leśnictwa i ochrony środowiska.

Kolejnym punktem naszego spotkania było szkolenie z zakresu realizacji filmów przyrodniczych przez Leśne Studio Filmowe działające w ramach Ośrodka Rozwojowo-Wdrożeniowego Lasów Państwowych w Bedoniu. Prelekcje prowadził kierownik Studia Filmowego Pan Michał Ogrodowczyk. Studio powstało w 1968 roku. Na przełomie wielu lat dokonywało zakupów kamer i akcesoriów do nagrywania filmów przyrodniczych. Wielokrotnie sprzęt używany przez kamerzystów studia był pierwszym takim w Polsce. Inne studia stacji telewizyjnych wypożyczały wspominany sprzęt, ponieważ nie było ich na niego stać. Pan Michał Ogrodowczyk podkreślił, że zespół filmowców to pasjonaci i przyrodnicy. Doskonale to widać po jakości i zaangażowaniu w realizowaniu filmów przyrodniczych przez studio filmowe w Bedoniu. Dział ten może pochwalić się wieloma nagrodami przyznawanymi przez członków krajowych i zagranicznych kapituł przyznających nagrody filmowe. W czasie kilku godzinnego wykładu poznaliśmy historię Leśnego Studia Filmowego oraz sposoby realizacji filmów przyrodniczych, ale także duże trudności w nagrywaniu zwierząt lub roślin w  świecie przyrody.

Obejrzeliśmy zrealizowane produkcję i takie, które dopiero zostaną opublikowane. Jednym z najlepszych i najpopularniejszych filmów jest seria pn.:  „Życie lasu”. Leśne Studio Filmowe zajmuje się:

  • realizacją filmów przyrodniczych, dokumentalnych, reklamowych, promocyjnych oraz instruktażowych dla leśników,
  • obsługą reporterską imprez targowych, konferencji, uroczystości, sympozjów itp.,
  • tworzeniem scenariuszy filmowych przy współpracy z najwybitniejszymi specjalistami – praktykami z danych dziedzin,
  • konsultacjami w zakresie sposobów realizacji filmów przyrodniczych oraz spodziewanych kosztów ich wykonania,
  • napisami i audiodeskrypcją do materiałów multimedialnych.

Jednym z ważniejszych punktów szkolenia było przybliżenie postaci fotografa i filmowca polskiej przyrody Włodzimierza Puchalskiego. Pierwszy film przyrodniczym zrealizowany przez wybitnego filmowca były Bezkrwawe łowy. W 1936 był autorem pierwszej w Polsce wystawy o tematyce przyrodniczej i myśliwskiej. W 1937 zdobył Złoty Medal na Wielkiej Olimpiadzie Łowiectwa w Berlinie za zdjęcie przedstawiające dzika w lesie. Wydał wiele filmów i książek. Zdobył wiele nagród. Leśne Studio Filmowe oczyściło i ponownie wydało albumy ze zdjęciami Włodzimierza Puchalskiego oraz audiobooki. Cała seria cieszyła się ogromnym zainteresowaniem.

Na koniec naszego szkolenia dowiedzieliśmy się ile trwają przygotowania do uwiecznienia jednego przejścia rysia lub żbika, bardzo rzadkich kotów. Zobaczyliśmy namioty i bunkry dokładnie zakamuflowane w leśnej dziczy aby nie spłoszyć nagrywanej zwierzyny. Spotkania z przyrodą cechują się nieprzewidywalnymi wydarzeniami. Często pozytywnymi ale też groźnymi. Dlatego zawsze przy obcowaniu z dziką przyrodą trzeba zachować zdrowy rozsądek. Po szkoleniu i żarliwej dyskusji przeszliśmy na integrację przy ognisku i grillowanej kiełbasce.

Następnego dnia podziwialiśmy Zalew Sulejowski – sztucznie utworzony zbiornik wodny o powierzchni 27 km² położony w województwie łódzkim. Oddalony 7 km od  Tomaszowa Mazowieckiego. Jezioro powstało w latach 1969–1974 w wyniku przegrodzenia rzeki Pilicy w okolicy miejscowości Smardzewice. Powstała tam betonowo-ziemna zapora o długości 1200 m i wysokości 16 m.  Zasilany jest przez dwie rzeki: Pilicę i Luciążę.

O budowie jeziora na Pilicy w okolicach Sulejowa zaczęto myśleć w połowie lat 60 XX wieku. Istniejące ujęcia wody zlokalizowane w Łodzi i jej obrębie oraz w Tomaszowie Mazowieckim przestały zaspokajać potrzeby mieszkańców i przemysłu. Doszło nawet do racjonowania wody. W chwili oddania do użytku Jezioro Sulejowskie był największym akwenem w środkowej Polsce. W 1977 roku Wodociąg Sulejowski osiągnął zdolność produkcyjną blisko 258 tys. m³ wody na dobę – była to największa zdolność produkcyjna jednego systemu wodociągowego  Jezioro znajduje się w granicach Sulejowskiego Parku Krajobrazowego, który należy zespołu Nadpilicznych Parków Krajobrazowych.  W czasie rejsu statkiem analizowaliśmy sytuację własnościowa okolicznych lasów oraz dyskutowaliśmy z przewodnikiem na temat powołania Izb Leśnych.

Całe szkolenie okazało się idealną okazją to pogłębiania więzi członków i sympatyków SLiWL oraz Instytutu Debat o Środowisku. Z naładowanymi bateriami wchodzimy z dużą dawka pozytywnej energii do realizacji naszych projektów w drugiej połowie 2021 roku.

Autor: MW

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Potwierdź, że nie jesteś botem wypełniając pole *